บทที่ 1566 หิมะแรกของปีเจินกวนที่สิบห้าไปหาเรื่องหรือไปขัดใจเจ้าตรงไหนกัน

เฉิงชู่ปี้มองตามแผ่นหลังของหลี่ซื่อหมินที่เดินจากไป เห็นเจ้าตัวน้อยแสนน่ารักอย่างหลี่หมิงต๋ากำลังกอดแขนหลี่ซื่อหมินไว้ด้วยรอยยิ้มซุกซน

จากนั้นสองพ่อลูกก็ไม่รู้กระซิบกระซาบอะไรกัน หลี่ซื่อหมินยังหันขวับกลับมาถลึงตาใส่เขาอย่างเคียดแค้นอีกรอบ ก่อนที่สองพ่อลูกจะก้าวขึ้นสะพานป้าเฉียวสมัยฮั่นเดินจากไปอย่างไม่รีบร้อน

หลี่หมิงต๋ายังอาศัยจังหวะที่เสด็จพ่อไม่ทันสังเกต หันกลับมายิ้มหวานให้ ท่าทางฉลาดแก่นแก้วปนน่ารักน่าเอ็นดูนั้น ทำเอาคุณชายสามเฉิงอดรู้สึกอุ่นวาบในใจไม่ได้