บทที่ 1569 เจ้ากับเจ้าฟางล้วนถือเป็นคนมีพรสวรรค์พิเศษทั้งคู่

บทเพลงจบลงไปนานพอสมควร จึงค่อยมีเสียงพูดคุยดังขึ้น ทว่าด้วยความเป็นสตรีผู้สำรวมกิริยา น้ำเสียงจึงแผ่วเบานัก

ถึงกระนั้น ทุกถ้อยคำล้วนเป็นคำชื่นชมยกย่องเจ้าฟางรองทั้งสิ้น

สิ่งนี้ทำให้หลี่เค่อที่โยกหัวดีดพิณจนเหนื่อยสายตัวแทบขาดแต่กลับไม่มีใครสนใจ รู้สึกหงุดหงิดใจเป็นอย่างยิ่ง