บทที่ 1582 กระหม่อมก็กังวลอยู่บ้างว่าจะเป็นฝีมือขององค์ชายรัชทายาทเองหรือไม่

หลี่ซื่อหมินลูบเครายาว คิ้วทั้งสองข้างขมวดมุ่นเข้าหากันแน่น เวลานี้หลี่เฉิงเฉียนได้ทูลลากลับไปแล้ว

ทว่าบรรยากาศภายในตำหนักกลับดูอึมครึมกดดันอยู่บ้าง จ้าวคุนที่ยืนอยู่ด้านข้างเห็นประกายเย็นเยียบที่วาบผ่านในดวงตาของฝ่าบาท ในใจก็อดหวั่นวิตกไม่ได้

ครั้นแล้ว ฮองเฮาจั่งซุนจึงค่อยเยื้องกรายเข้ามาอย่างแช่มช้อย ชั่วพริบตาที่ได้เห็นฮองเฮาจั่งซุน สีหน้าอันเย็นชาของหลี่ซื่อหมินพลันปรากฏไออุ่นขึ้นมาในที่สุด ก่อนจะลุกขึ้นยืน