บทที่ 1589 อย่าไปฟังเขาพูดจาเลอะเทอะ อะไรที่เรียกว่าแย่ง ข้าเรียกว่าหยิบต่างหาก

อู่เม่ยแย้มยิ้มบางๆ รินน้ำชาสีสวยสดให้ทั้งสามคน พอทำท่าจะลุกขึ้นยืน

หลี่หมิงต๋าก็จับมือของนางไว้พลางแย้มยิ้มอย่างอ่อนหวาน "พี่สาวอู่อยู่ด้วยกันสิ ที่นี่ไม่มีคนนอกเสียหน่อย ใช่ไหมพี่สาม?"

หลี่เค่อทำหน้าปั้นยากส่งเสียงหัวเราะแหะๆ สองที รู้สึกอยู่ตลอดว่าพี่ชายแท้ๆ อย่างตนนี่แหละที่เป็นคนนอกในยามนี้