บทที่ 1592 หนามแหลมเปื้อนเลือดในใจเว่ยอ๋อง

ทว่าการกระทำของเว่ยอ๋องหลี่ไท่ บุตรชายที่พระองค์เคยรักใคร่เอ็นดูที่สุด กลับทำให้ผิดหวังอย่างยิ่ง

แม้เว่ยอ๋องหลี่ไท่จะไม่รู้เรื่องรู้ราวด้วยจริง ทว่าคนข้างกายก่อเรื่องถึงเพียงนี้ ตัวเขาจะปัดความรับผิดชอบย่อมเป็นไปไม่ได้

เว่ยอ๋องหลี่ไท่ที่คุกเข่าหมอบราบอยู่กับพื้นนั้นได้รับความโปรดปรานจากหลี่ซื่อหมินมาตั้งแต่เยาว์วัย ชั่วชีวิตนี้ นอกจากคราวก่อนที่พระราชวังจิ่วเฉิงกงแล้ว ก็คงมีครั้งนี้กระมังที่คุกเข่านานที่สุด