บทที่ 1595 ของพรรค์นี้น่ะหรือ จะทำให้ข้ามีชื่อเสียงเทียบเคียงปานเชาได้

ในหัวของเฉิงชู่ปี้พลันปรากฏภาพขึ้นมาทันที ภาพที่พ่อแท้ๆ อย่างหลี่เต๋อเจี่ยงโมโหจนหนวดเคราแทบชี้ฟ้า เงื้อฝ่ามือฟาดเข้าใส่ก้นของเจ้าลูกตัวแสบอย่างจัง

เจ้าเด็กแสบแหกปากร้องโฮออกมาทันควัน ทว่าในเสี้ยววินาทีนั้นเอง ห่างออกไปร้อยก้าว เทพสงครามแห่งต้าถังก็กระโดดถีบขาคู่ลอยมาแต่ไกล ถีบจนหลี่เต๋อเจี่ยงล้มหน้าคว่ำคลุกฝุ่นท่าหมาแทะขี้

จากนั้นก็กระตุกยิ้มมุมปากอย่างเย่อหยิ่งทรงอำนาจ "บังอาจแตะต้องหลานชายของข้า…"