บทที่ 1602 เตรียมการสู่แดนไกล

สองนางกำนัลอาวุโสมองหน้ากันตาปริบๆ อย่างงงงัน พลางตัดสินใจรอฟังต่ออีกสักนิด ด้วยเหตุผลสำคัญคือเสียงเพลงที่แว่วมาในยามนี้ช่างไพเราะจับใจเหลือเกิน

มีเสียงเล่าลือว่าพระสวามีขององค์หญิงเกาหยางมีพรสวรรค์ด้านการขับร้องเป็นเลิศ ดูท่าจะไม่ใช่เรื่องเกินจริงแม้แต่น้อย

เสียงขับขานแผ่วเบาที่คลอไปกับท่วงทำนองอันอ่อนหวาน ทำเอาสองนางกำนัลชราถึงกับเคลิบเคลิ้มไปตามๆ กัน