บทที่ 1607 พี่ชู่ปี้ถึงกับเรียกเปิ่นหวังว่ายอดดวงใจเนี่ยนะ !

เฉิงชู่ปี้กับหลี่เค่อยืนเคียงไหล่กันอยู่บนเนินเขาสูงริมฝั่งใต้ของแม่น้ำฮวงโห

สายลมริมตลิ่งยามนี้พัดกรรโชกจนหนาวเหน็บจับขั้วหัวใจ เสียงคลื่นน้ำซัดสาดดังกึกก้องไม่ขาดสาย

ทางทิศใต้ของโขดหินตี่จู้ เฉิงชู่ปี้สังเกตเห็นผิวน้ำตรงนั้นมีวังน้ำวนหมุนคว้างอยู่จุดแล้วจุดเล่า กระแสน้ำเชี่ยวกรากม้วนตัวซัดสาดอย่างบ้าคลั่ง