บทที่ 1612 น้องรักเอ๋ย หึๆ… ไหนว่ารักษาพรหมจรรย์ดั่งหยกบริสุทธิ์มิใช่หรือ

หลี่เค่อสูดปากด้วยความเจ็บแปลบ อดบ่นออกมาไม่ได้ "ถ้าบอกว่าเรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับสกุลเจิ้ง ตีให้ตายข้าก็ไม่เชื่อ"

"แต่อีกฝ่ายก็แค่ทำตามหน้าที่ปัดสวะพ้นตัวไปแล้ว ต่อให้พวกเราเขียนจดหมายกลับไปฟ้องเสด็จพ่อ ก็คงแก้ปัญหาอะไรไม่ได้อยู่ดี"

"เขียนจดหมายกลับไปงั้นรึ?" เฉิงชู่ปี้หัวเราะหึๆ ทันควัน