บทที่ 1618 ชีวิตของคนทั้งสกุลเจิ้งพวกเราล้วนแขวนอยู่บนเส้นด้าย

เฉิงฟากับอันธพาลผู้นั้นต่างมองคุณชายสามเฉิงที่พูดจาฉอดๆ ด้วยความงุนงงสับสน

สายตาดุร้ายของเฉิงชู่ปี้จับจ้องไปที่อันธพาลผู้นั้น มุมปากยกยิ้มขึ้นในองศาที่ดูราวกับปีศาจ

"นะ…นั่นมัน กรรไกรที่ผู้น้อยเอาไว้ตัดเล็บขอรับ…" อันธพาลหน้าซีดเผือดเอ่ยแก้ตัวเสียงสั่น