บทที่ 1629 ข้าเองก็ไม่อยากยุ่ง แค่อยากรู้ว่ามือสังหารอยู่ที่ไหน…

ชุยลั่วหยางรู้สึกว่าตนเองผู้เป็นขุนนางใหญ่คุมงานปกครองของลั่วหยาง ในเวลานี้กลับกลายเป็นเหมือนคนว่างงาน หรือไม่ก็เป็นแค่พวกไทยมุงคนหนึ่งเท่านั้น

เพราะฝ่ายตนเสียเปรียบเรื่องเหตุผลมาตั้งแต่แรก ซ้ำยังเจอความอันธพาลหน้าด้านของเจ้าเด็กเฉิงสามเข้าไปอีก ทำให้ตนแทบไม่มีโอกาสได้แผลงฤทธิ์อะไรเลย

สิ่งที่พอจะทำได้จริงๆ ก็มีแค่จัดแจงวางกำลังมือปราบจำนวนหนึ่งไว้ที่หมู่บ้านเจิ้ง