บทที่ 1635 แค่เลือดกำเดาคงไม่สมจริงพอที่จะจัดฉากว่าบาดเจ็บสาหัสปางตาย

ไม่นานนัก สายลับหน่วยซิ่วอีแห่งลั่วหยางผู้ควบม้าทั้งวันทั้งคืนมาส่งข่าวจนคิดว่าตนมีความชอบใหญ่หลวง ก็ถูก ‘เชิญ’ ออกจากตำหนักกานลู่ไปด้วยสีหน้ามึนงงสุดขีด

หลี่หมิ่นกัดฟัน ทนรับสายตาอันคมกริบประดุจใบมีดของฝ่าบาท

แล้วกราบทูลเรื่องราวความเป็นมาทั้งหมดตั้งแต่ต้นจนจบอย่างซื่อตรง ไม่กล้าบิดพลิ้วแม้แต่น้อย