บทที่ 1643 หากกล้าแต่งเรื่องแม้แต่ประโยคเดียว ขอให้คนทั้งครอบครัวข้าตายไร้ที่กลบฝัง

องค์ฮ่องเต้แห่งต้าถังผู้ปราดเปรื่องเกรียงไกร ถูกเจ้านั่นพรรณนาจนกลายเป็นตัวบ้าบออะไรไปแล้ว?

นี่เห็นแก่หน้าเสี่ยวซื่อจื่อหรอกนะ… อืม… หลี่ซื่อหมินอดไม่ได้ที่จะกลอกตาแล้วยกมือขึ้นนวดหัวคิ้ว

เหตุใดไม่ว่าตนจะขบคิดเรื่องอะไร ก็ต้องมีเอี่ยวกับเจ้าเด็กนั่นไปเสียหมด?