บทที่ 1647 ท่านแม่ทัพใหญ่โหวที่สภาพจิตใจพังทลายไปหมดแล้ว

ขุนนางผู้มีผลงานศึกโดดเด่นท่านนี้ได้ล้มป่วยกะทันหันจนเสียชีวิตไปแล้ว ทว่าหลี่ซื่อหมินกลับนำภาพของเขามาแขวนไว้เป็นอันดับสอง ย่อมแสดงให้เห็นถึงน้ำใจของพระองค์ที่ไม่เคยลืมเลือนเหล่าขุนนางผู้มีความชอบที่ล่วงลับ

ถัดมาคือไหลกั๋วกงตู้หรูหุ้ย เจิ้งกั๋วกงเว่ยเจิง เหลียงกั๋วกงฟางเสวียนหลิง เซินกงเกาสื้อเหลียน เอ้อกงอวี้ฉือจิ้งเต๋อ…

ทุกครั้งที่ขานชื่อขุนนางท่านใด ก็จะกล่าวสาธยายถึงความดีความชอบของคนผู้นั้นอย่างละเอียด จากนั้นจึงนำภาพขึ้นแขวนไว้ภายในหอหลิงเยียนตามลำดับ