บทที่ 1650 หากฝ่าบาทมิได้เลอะเลือนคงไม่ปกป้องรัชทายาทถึงเพียงนี้

“ท่านเจียงมาแล้วรึ?” เว่ยอ๋องหลี่ไท่ที่กำลังเพลิดเพลินกับขนมเปี๊ยะน้ำมันหมูรสเลิศแกล้มการอ่านตำรา เงยหน้าขึ้นทันทีที่ได้ยินเสียงรายงาน

ไม่นานนัก เจียงหย่าชิงก็ก้าวเข้ามาในห้องหนังสือ เขาคำนับหลี่ไท่อย่างนอบน้อม ก่อนจะส่งสายตาให้หลี่โหย่วอี้

หลี่โหย่วอี้รู้ความหมายในทันที จึงยกมือขึ้นส่งสัญญาณ เหล่านางกำนัลและขันทีที่คอยปรนนิบัติอยู่ในห้องต่างพากันล่าถอยออกไปข้างนอกอย่างว่าง่าย