บทที่ 1677 เจ้าลูกหมาน้อยหน้าใหม่นี่โผล่มาจากไหน ถึงได้หน้าตาสะสวยปานนี้

ชุยลั่วหยางนวดหว่างคิ้วที่ตึงเปรี๊ยะ พลางทอดถอนใจยาวอย่างหม่นหมอง

"ข้าชุยค่อนข้างกังวล ว่านี่อาจมิใช่แค่ความคึกคะนองชั่วแล่นของพวกเด็กหนุ่มพวกนั้น แต่เป็นแผนร้ายอันเปิดเผยของฝ่าบาทต่างหาก"

"หา? แผนอันเปิดเผย…" เจิ้งเอ้อร์เหล่าเหยียมองชุยลั่วหยางที่มีสีหน้าดำทะมึนด้วยความงุนงงสับสน