บทที่ 1696 พี่ชู่ปี้ไม่อยู่ ในที่สุดเปิ่นหวังก็จะได้เที่ยวเล่นให้หนำใจเสียที

จางเลี่ยงรีบรุดไปยังนครลั่วหยางเพื่อคอยคุมสถานการณ์ ก่อนที่หลี่ซื่อหมินจะนำเหล่าขุนนางและกองทัพสิบหกเว่ยเสด็จประพาสทิศบูรพา

ฝ่ายเฉิงชู่ปี้ก็สะสางสารพัดธุระจนเข้าที่เข้าทาง จึงเริ่มเก็บข้าวของเตรียมตัวกลับฉางอาน

หลี่เค่อที่อยู่ในโรงน้ำชายังเดินเหินผึ่งผายดั่งมังกรพยัคฆ์ ทว่าพอพ้นประตูกลับต้องทรุดฮวบลงบนเก้าอี้รถเข็นทำทีร่อแร่ใกล้ตาย พลางมองพี่ชู่ปี้ด้วยสายตาอิจฉาตาร้อน