บทที่ 1698 หรือจะให้ตาแก่อย่างข้าพากองทัพนับแสนไปส่งเจ้ากลับฉางอานกันเล่า

หลี่ซื่อหมินนั่งโคลงเคลงอยู่บนรถม้าอย่างสบายอารมณ์ เขายิ้มตาหยีพลางทอดสายตามองดูเจ้าสี่หลี่ไท่ที่เพิ่งเข้ามาคารวะและกำลังนั่งคุยอยู่กับกวนอินเป่ย รวมถึงหลี่หมิงต๋าบุตรสาวแสนกตัญญู

การเสด็จประพาสทิศบูรพาตลอดเส้นทางเป็นไปอย่างราบรื่นยิ่ง พ้นด่านถงกวนไปแล้วเดินทางต่ออีกเพียงไม่กี่วันก็จะถึงนครลั่วหยาง

ยามนี้ จางเลี่ยงตูตูแห่งลั่วหยางคงกำลังตระเตรียมการต้อนรับอยู่เป็นแน่ การมีขุนนางคนสนิทผู้สร้างความดีความชอบผู้นี้คอยคุมเชิงอยู่ที่ลั่วหยาง ย่อมวางใจได้เปลาะหนึ่ง