บทที่ 1709 นึกไม่ถึงเลยว่า คนเป็นพ่อทั้งสองคนนี้จะเตลิดเปิดเปิงถึงเพียงนี้

หลี่เฉิงเฉียนสูดปากดังซี้ดคล้ายคนปวดฟัน ส่วนอวี๋จื้อหนิงก็ลูบเครายาวด้วยความกลัดกลุ้มพลางนิ่งเงียบไม่เอ่ยคำใด

เริ่มแรก ในฐานะคนเป็นพ่อ พวกเขาต่างไม่คิดว่ามันจะเป็นเรื่องใหญ่อะไร

ทว่าในยามนี้ เมื่อได้ฟังหมอเทวดาเลื่องชื่อระดับแคว้นผู้รักษาหายขาดทุกโรคอย่างคุณชายสามเฉิงมาอธิบายถึงผลเสียของภาวะหนังหุ้มปลายยาวเกินไปอย่างละเอียดถี่ถ้วนแล้ว