บทที่ 172 ใช้เลือดของพวกเจ้าเซ่นสังเวยดวงวิญญาณองค์รัชทายาทบนสวรรค์

พอเฉิงชู่ปี้ได้ยินคำรายงานที่กระชับและตรงประเด็นของเฉิงเลี่ยง อารมณ์ทั้งร่างก็พังทลายทันที ในหัวตอนนี้มีเพียงคำคำเดียวที่อยากพ่นออกมา: แม่งเอ๊ย!

เอาเถอะ ตอนนี้เป็นเวลากลางคืน ถ้าอยากจะเห็นแสงตะวันอีกครั้ง ก็ต้องเอาชีวิตรอดให้ถึงรุ่งสางให้ได้

"เฉิงกวง รีบช่วยคุณชายสวมเกราะเร็วเข้า ข้าจะไปเฝ้าอยู่ข้างนอก"