บทที่ 1741 คุณชายสามเฉิงผู้เปี่ยมพลังกายใจ องอาจน่าเกรงขาม และจิตสังหารพลุ่งพล่าน

เจียงหย่าชิงหน้าเขียวคล้ำ สายตาจ้องเขม็งไปยังต้นไม้โบราณสูงตระหง่านต้นนั้น หากความเคียดแค้นแปรเปลี่ยนเป็นพลังงานได้จริงล่ะก็

ป่านนี้ต้นไม้โบราณสูงเสียดฟ้าต้นนี้ คงถูกเพลิงแค้นของเขาแผดเผาจนกลายเป็นตอมอดไหม้ไปแล้ว

"คุณชายสามเฉิง…" เฮ่อหลานฉู่สือพึมพำชื่อนี้ซ้ำไปซ้ำมาราวกับคนเสียสติ เขาแย่งดาบเหิงเตามาจากมือสหายข้างกายอีกเล่ม