บทที่ 1757 หึๆ คุณชายสามเฉิง อย่างท่านซีหลางหม่าน่ะหรือจะสามสูง เขาสูงตรงไหนกัน

หลี่ซื่อหมินมองดูอวี๋จื้อหนิงที่ชูมือข้างหนึ่ง เดินวางก้ามอย่างโอหังอวดดี ทว่าท่วงท่าแต่ละก้าวกลับเชื่องช้าเป็นที่สุดด้วยสีหน้าตกตะลึงตาค้าง

ตอนนั้นเองคุณชายสามเฉิงก็ก้าวยาวๆ เข้าไป ช่วยพยุงแขนอีกข้างของอวี๋จื้อหนิง

เขากลั้นสีหน้าที่บิดเบี้ยวเพราะแทบจะกลั้นขำไม่อยู่เอาไว้ แล้วเอ่ยถามไถ่อย่างเสแสร้งเต็มประดาราวกับห่วงใยนักหนา