บทที่ 1769 ข้าทวงความยุติธรรมให้ลูกสาว ไฉนถึงกลายเป็นความดีความชอบของเขาไปได้

หลี่ซื่อหมินหันกลับมามองฮองเฮาข้างกาย พลางยิ้มเจื่อนอย่างรู้สึกผิด "ข้า… เฮ้อ ตอนเห็นเสี่ยวซื่อจื่อร้องไห้ปิ่มว่าจะขาดใจ หัวใจข้าแทบหลุดหายไปทั้งดวง…"

เมื่อได้ยินคำอธิบายของเอ้อร์หลาง ฮองเฮาจั่งซุนก็ได้แต่ทอดถอนใจ จะทำอย่างไรได้เล่า? ทั่วทั้งต้าถัง ขุนนางเต็มราชสำนักมีใครบ้างไม่รู้ว่าเด็กคนนี้คือแก้วตาดวงใจของฝ่าบาท ยามเห็นท่าทางน่าเวทนาของลูกสาวสุดที่รัก ไม่เพียงแต่เอ้อร์หลาง แม้แต่นางเองยังเดือดดาลจนแทบทนไม่ไหว

ถึงขั้นอยากจะคว้าแส้บุกไปที่จวนเจ้าสี่ แล้วกระหน่ำเฆี่ยนเจ้าอ้วนนั่นสักยกให้หนำใจ เพื่อระบายแค้นแทนลูกสาวตัวน้อยที่ทั้งน่ารัก ว่านอนสอนง่าย และกตัญญูรู้คุณ ยิ่งไม่ต้องเอ่ยถึงเอ้อร์หลางเลย จะโทษใครได้ ก็ต้องโทษที่เจ้าสี่ทำตัวเอง ยิ่งไปกว่านั้น คุณชายสามเฉิงก็มีบุญคุณต่อราชสกุลหลี่ ทั้งยังเป็นผู้มีพระคุณช่วยชีวิตของนางเองด้วย แต่เจ้าสี่กลับกล้าลงมือหมายเอาชีวิตผู้มีพระคุณที่เคยช่วยพ่อแม่ตนเอง การกระทำเช่นนี้ยังนับว่าเป็นเด็กดีมีกตัญญูตรงไหนกัน โดนเสียบ้างก็สาสมแล้ว!