บทที่ 1774 ฝืนเด็ดแตงย่อมไม่หวาน ฝืนบังคับเด็กเปรตยิ่งสร้างบาดแผลในใจได้ง่ายกว่า

ยังดีที่คุณชายสามเฉิงพูดเสียงไม่ดังนัก ด้วยความเข้าใจในจิตวิทยาของผู้ป่วยเป็นอย่างดี เขาจึงพยายามกดเสียงพูดให้เบาที่สุด

หนิงจงยืนมองอยู่ไกลๆ จากจุดเดิมด้วยสีหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออก มองดูบุรุษผู้สูงศักดิ์ยิ่งทั้งสามคนนี้

กำลังสุมหัวกันอยู่ตรงหน้าท่อนล่างของบุรุษอีกคน เพื่อถกปัญหาอันจริงจังอย่างมีหลักการ