บทที่ 1788 อย่าได้พูดจาเหลวไหล ข้าเฉิงผู้นี้จะแสดงความสามารถที่จริงจังต่างหาก

“ข้าหนิวก็ลองไปสืบดูแล้วนะ ตลอดหลายสิบปีที่ผ่านมา รวมบทกวี《มธุรสชุมนุมโบตั๋น》นี้ โรงพิมพ์สกุลเจิ้งรับเหมาพิมพ์อยู่เจ้าเดียว ไม่เคยปล่อยให้คนนอกแตะต้องเลยสักครั้ง”

“ฮ่า ตาแก่หนิว เจ้าจะรีบร้อนไปไย ไว้ข้าไปบอกเจ้าสามของข้าสักคำ ไอ้เด็กนั่นเล่ห์เหลี่ยมแพรวพราวทั้งตัว รับรองว่ามีปัญญาจัดการแน่”

“ถ้ามันจัดการไม่ได้ ไว้พวกเราเหล่าพี่น้องค่อยไปเปิดอกคุยกับตาเฒ่าตระกูลเจิ้งเขาสักยก นี่เรียกว่า อื้ม ใช้ไม้นวมก่อนค่อยใช้ไม้แข็งยังไงเล่า ทุกท่านคิดเห็นเช่นไร…”