บทที่ 1794 องค์ชายรัชทายาทผู้นิสัยต่างไกลแต่การกินคล้ายกันกับโอรสแท้ๆ

เอ๊ะ เมื่อครู่ยังรู้สึกว่าเหม็นหึ่งอยู่เลย ไฉนตอนนี้กลับรู้สึกว่าหอมขึ้นมาหน่อยๆ เสียแล้ว…

หม่าโจวรู้สึกว่าตนเองเริ่มน้ำลายสอ กลืนน้ำลายเอื๊อกลงคอแล้วก็ทำหน้าปั้นยาก นี่มันเรื่องอะไรกัน ตัวเขาถึงกับเกิดอยากอาหารกับไอ้สิ่งนี้เนี่ยนะ?!

อวี๋จื้อหนิงเองก็สูดจมูกฟุดฟิดไม่หยุด เขารู้สึกว่ากลิ่นนี้ เอ่อ… อธิบายยากแฮะ