บทที่ 1796 ข้ามีสหายอยู่คนหนึ่ง

หลี่เฉิงเฉียนมองสีหน้าอยากรู้อยากเห็นจนออกนอกหน้าของพี่ชู่ปี้ ก็นั่นสิ ชายารัชทายาทของตนตอนนี้ก็จวนจะคลอดอยู่รอมร่อ

แต่พอพี่ชู่ปี้กลับมาถึงฉางอาน ยังอุตส่าห์มอบกล่องใหญ่มาให้ตนกล่องหนึ่ง

ตนจะบอกว่าใช้หมดเกลี้ยงแล้วก็คงฟังไม่ขึ้น ที่สำคัญคือของที่พี่ชู่ปี้ให้มา ตนก็เอาไปใช้แล้วจริงๆ