บทที่ 1805 ขอมอบเพลงนี้เพื่อเฉลิมฉลองต้าถังสี่คาบสมุทรสงบสุขร่มเย็น

หลี่เค่อสะกดกลั้นอารมณ์ ค่อยๆ เล่าเรื่องขบขันตอนซ้อมดนตรีที่จวนหลูกั๋วกงตลอดช่วงที่ผ่านมาให้หลี่หมิงต๋าฟังด้วยเสียงเบา

ทำเอาเจ้าตัวน้อยหัวเราะคิกคักไม่หยุด เมื่อเห็นแก้วตาดวงใจมีความสุขถึงเพียงนี้ หลี่ซื่อหมินจึงยอมเลิกปั้นหน้าบึ้งตึงใส่หลี่เค่อผู้มีนิสัยเด็ดเดี่ยวคล้ายตนเสียที

ทั้งยังร่วมเอ่ยปากซักถาม เพราะอยากรู้ว่าแท้จริงแล้วคนพวกนั้นคิดจะร้องเพลงอะไรกันแน่