บทที่ 1807 เหล่ายอดทหารหาญแห่งต้าถัง ย่อมต้องภูมิใจที่ได้ขับขานบทเพลงนี้

ข้าคือหลี่จิ้ง ตรากตรำศึกมาทั้งชีวิต ปราบหลิ่งหนาน พิชิตทูเจวี๋ย สยบทูอวี้หุน รบไม่เคยพ่าย ตีที่ใดไม่เคยพลาด ใต้หล้านี้มีผู้ใดเทียบเทียมได้?

แต่กลับเกือบต้องตกหลุมพรางของพวกคนถ่อย จนจำต้องซ่อนคม แสร้งป่วยปิดประตูเรือนอยู่เงียบๆ เพื่อเอาชีวิตรอด

ทว่าใต้หล้ายังหาได้สงบสุขไม่ ทางตะวันตกมีทูฟานคอยจับจ้องตาเป็นมัน ทางเหนือมีเซวียเหยียนถัวมักใหญ่ใฝ่สูง ทางตะวันออกยังมีเกาโกวหลีคอยก่อเรื่องตามแนวชายแดนอยู่เนืองๆ