บทที่ 1812 คลอดลูกย่อมต้องมีก่อนมีหลัง ฝาแฝดยังต้องนับลำดับอาวุโส

ได้ยินดังนั้น หลี่เฉิงเฉียนจึงค่อยโล่งอกขึ้นมาบ้าง รีบเอ่ยปากทันที

“บอกพระชายาให้ทำใจให้สบาย พี่ชู่ปี้กับท่านหมอเทวดาซุนก็อยู่ที่นี่ ไม่ต้องตื่นตระหนกไป”

“…บ่าวรับทราบเพคะ” อู่เม่ยเหนียงผู้สวมหมวกคลุมและผ้าปิดปากสีขาวหายลับเข้าไปหลังม่านห้องผ่าตัด