บทที่ 1820 พี่รองของเจ้าเกรงว่าจะมิได้ป่วย หากแต่เป็นโรคทางใจ

หลังจากน้องสามเซวียว่านเช่อจากไปแล้ว เซวียว่านจวินก็ยังคงลืมตาเหม่อมองไปเบื้องหน้าอย่างไร้จุดหมาย

ในใจเขาอัดอั้นตันใจและขุ่นเคืองเป็นที่สุด ตัวเขาได้รับคำสั่งให้ไปยังอุทยานฟางหัวหยวนเพื่อจัดการขับไล่คนจรจัดและพวกไม่เกี่ยวข้อง

นำไพร่พลสองพันนายตรากตรำเหน็ดเหนื่อยอยู่ทั้งวันทั้งคืน จนมั่นใจแน่ชัดแล้วว่าไม่มีคนอื่นอยู่ข้างใน