บทที่ 1831 ก็หลานมิใช่สุนัข และท่านก็หาใช่หนูไม่

เฉิงชู่ปี้ส่งเสียงจิ๊จ๊ะในลำคอพลางพินิจใบหน้าของเซวียว่านจวิน อืม ในฐานะบุคลากรทางการแพทย์ผู้ยอดเยี่ยม

ในฐานะนักศึกษาหัวกะทิแห่งคณะแพทยศาสตร์ผู้อ่านตำราจิตวิทยาทั่วไป จิตวิทยาการทดลอง การวัดผลทางจิตวิทยา และจิตวิทยาสรีรวิทยามาจนทะลุปรุโปร่ง

ยามที่คุณชายสามเฉิงผู้เปี่ยมด้วยพรสวรรค์ทางจิตวิทยาขั้นสูงเริ่มจริงจัง เขาก็วิเคราะห์สิ่งที่แววตาของแม่ทัพรองเซวียต้องการสื่อออกมาได้อย่างรวดเร็ว