บทที่ 1836 ข้าไม่อยากถูกเจ้าตัวแสบคุณชายสามเฉิงกวนจนอกแตกตาย

เซวียว่านจวินเบิกตากว้างขึ้นมาทันใด สายตาราวกับจะกินเลือดกินเนื้อจ้องเขม็งไปยังคุณชายสามเฉิงอย่างดุดัน

ไอ้เด็กเวรนี่ ดูให้ดีๆ หน่อย ข้าเห็นๆ อยู่ว่า… ถึงจะไม่ถึงเจ็ดเชียะ แต่อย่างน้อยห้าเชียะหกเชียะเจ็ดก็ต้องมีสิวะ

ไม่ๆ นี่ไม่ใช่ประเด็นสำคัญ หากนับตามมาตราเชียะสมัยฮั่น ข้าจะไม่นับว่าเป็นชายชาตรีสูงเจ็ดเชียะได้อย่างไรกัน?!