บทที่ 1855 พิมพ์ขึ้นโดยโรงพิมพ์จิ้นหยางในนามขององค์หญิงจิ้นหยาง

นายท่านรองเจิ้งหน้าดำทะมึน แหงนมองเพดานด้วยความคับแค้นใจ บ้าเอ๊ยจริงๆ ทีแรกกะจะไปเอาเรื่องพวกคนเขียนเสียหน่อย

แต่พอรู้ความจริง ใบหน้ายิ้มกวนประสาทของเฉิงชู่ปี้กับหลี่เค่อก็ผุดแวบขึ้นมา… หึๆ คิดจะแก้แค้นงั้นรึ ไม่มีทางเสียล่ะ

ไม่รู้ว่าฝ่าบาททรงคิดอะไรอยู่ จนป่านนี้ คดีที่ท่านอ๋องอู๋ถูกลอบสังหารจนบาดเจ็บสาหัส ซึ่งตอนนี้เจ้าตัวก็กลับมาวิ่งปร๋อได้แล้ว ก็ยังไม่ยอมปิดคดีเสียที