ตอนที่ 1862
บทที่ 1862 ตัวใหญ่มากเลย พี่สามเฉิง อันนี้อร่อยไหม
minibunny · 5,939 ตัวอักษร
หลี่ยวนพออยู่ต่อหน้าเสี่ยวซื่อจื่อ มีหรือจะกล้าปฏิเสธคำขอของนาง จึงยกมือตบหน้าผากตัวเองเบาๆ แล้วส่งยิ้มเอาใจ
"อ่า นี่มัน… โธ่เอ๋ย เมื่อครู่ปู่ฟังเพลินไปหน่อย ชั่วขณะหนึ่งเลยลืมเรื่องนี้เสียสนิท"
"ในเมื่อเสี่ยวซื่อจื่ออยากฟังเรื่อง 'บันทึกศาลาโบตั๋นลั่วหยาง' เช่นนั้นปู่จะอยู่ฟังเป็นเพื่อนเจ้า ดีหรือไม่?"
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น