บทที่ 1887 พ่อดีใจแทบไม่ทัน จะลงโทษเจ้าได้อย่างไรกัน

หลี่หมิงต๋าเริ่มจากส่งยิ้มอย่างกล้าๆ กลัวๆ ให้เสด็จพ่อ จากนั้นก็ชำเลืองมองพี่สามเฉิงกับพี่สามด้วยแววตาเขินอายเล็กน้อย

นางกัดฟันแน่น ก้มศีรษะลงต่อหน้าเสด็จพ่อแล้วเอ่ยเสียงเบา "เสด็จพ่อ ลูก…"

ตำแหน่งที่เฉิงชู่ปี้กับหลี่เค่อนั่งอยู่นั้นคือส่วนลึกของตำหนักข้างเหวินเฉิง ส่วนหลี่หมิงต๋าเพิ่งจะก้าวพ้นธรณีประตูเข้ามาได้เพียงสามก้าว