บทที่ 1904 หลานชู่ปี้ เจ้าชนะด่านที่สองแล้ว ท่านทูตลู่คงไม่มีความเห็นอะไรกระมัง

ในพริบตานั้น ดูเหมือนขุนนางคนสำคัญของต้าถังหลายคนต่างพากันตดเงียบออกมาไม่ขาดสายอย่างเสียกิริยา

หลี่ซื่อหมินที่กำลังยกมือลูบเคราอยู่พอดีถึงกับร้องโอดโอยเบาๆ ด้วยความเจ็บ บ้าเอ๊ย คุมตัวเองไม่อยู่ เผลอเกร็งมือกระตุกจนดึงเครายาวหลุดติดมือมาหลายเส้น

หลี่หมิงต๋าเป็นคนแรกที่รีบยกสองมือน้อยๆ ขึ้นปิดแก้ม จะหลุดหัวเราะไม่ได้เด็ดขาด ไม่อย่างนั้นถ้าทุกคนจำได้ว่าข้าเป็นใครคงน่าอายแย่