บทที่ 1919 เจ้าคิดว่าพวกเขาคงอยากหาแพะรับบาปใจจะขาดเลยใช่หรือไม่

ขณะที่หนีหม่ากำลังสาวเท้าเดินช้าๆ พลางครุ่นคิดอยู่นั้น ก็รู้สึกได้ว่ามีฝ่ามือใหญ่หนักหน่วงทรงพลังข้างหนึ่งตบลงบนไหล่ตน

นั่นทำให้เขาหันขวับกลับไปด้วยความตกตะลึง ทันใดนั้นสองขาก็พลันอ่อนยวบ ทรุดลงไปคุกเข่าบนถนนทันที "ฉะ…เฉิง…"

ฝันร้ายในก้นบึ้งหัวใจยามที่อีกฝ่ายบันดาลโทสะจนแปลงร่างเป็นพญามารสามเศียรหกกรหน้าแหลมปากลิง…คุณชายสามเฉิง บัดนี้มายืนอยู่ข้างกายเขาเข้าแล้วจริงๆ!