บทที่ 1927 เขาเป็นเพียงแม่ทัพคุ้มกัน พวกเราต่างหากที่เป็นผู้ดูแลคณะทูต

จ้าวคุนขยับเข้าไปใกล้ ยื่นมือไปรับสาส์นเลือดฉบับนั้นมาไว้ในมือตามสัญชาตญาณ

ทันใดนั้น กลิ่นฉุนรุนแรงสายหนึ่งก็พุ่งตรงเข้าจมูกทะลวงขึ้นสมอง ประหนึ่งมีชายถึกคนไหนเอาตีนเหม็นๆ ที่ไม่ได้ล้างมาสามวันมายัดจ่อไว้ใต้รูจมูก

หัวหน้าองครักษ์คนสนิทของฝ่าบาทหน้าเขียวปี๋ในทันใด รีบเบือนหน้าหนี แม่งเอ๊ย เหม็นชิบหาย…