บทที่ 1929 ใครใช้ให้อัครมหาเสนาบดีพวกนั้นทำเรื่องใหญ่ขององค์ราชาพังเล่า…

คุณชายสามเฉิงส่งสายตาเคืองๆ ปนตำหนิไปให้หนีหม่า ความหมายชัดเจนว่าให้เจ้าระวังตัวหน่อย อย่าได้เผลอหลุดพิรุธออกมาเชียว

ข้าคนตระกูลเฉิงเต็มที่ก็แค่โดนปลดจากตำแหน่ง จะกลัวหอกอะไรเล่า แต่ชีวิตและหัวของเจ้าเด็กนี่สิ หึๆ…

หนีหม่าในฐานะคนฉลาดเป็นกรดที่ทำการค้าจนก้าวขึ้นมาเป็นมหาพ่อค้าอันดับหนึ่งแห่งที่ราบสูงได้ ย่อมเข้าใจเหตุผลข้อนี้เป็นอย่างดี