บทที่ 1932 นายเหนือหัวของข้าจะไปมีเมตตาเหมือนฮ่องเต้แห่งต้าถังได้อย่างไร

มีโอกาสสูงมากที่จะถูกอัครมหาเสนาบดีลู่ตงจ้านผู้เฒ่าเจ้าเล่ห์และฝีปากคมคายตอกกลับเอาได้ ว่าพวกเขากำลังใส่ร้ายป้ายสีชินหลิง

เหตุผลข้อนี้ทำให้นีม่าถึงกับพูดไม่ออก ได้แต่กลืนเลือดกลืนน้ำตาด้วยความเจ็บปวดใจ

ต้องคอยเลี้ยงดูปูเสื่อท่านแม่ทัพชื่อเหรินด้วยเนื้อปลาอาหารชั้นเลิศทุกเมื่อเชื่อวัน ณ ภัตตาคารศาลาโบตั๋นแห่งเมืองลั่วหยาง ซึ่งเป็นสถานที่จับจ่ายที่หรูหราฟุ่มเฟือยอย่างเห็นได้ชัด