บทที่ 1936 พวกเราไม่ควรอยู่ที่นี่ ควรจะอยู่ที่สถานพักแรมต่างหาก

"ลู่ตงจ้าน? เขามาหาเจ้าทำไมกัน" หลี่เจิ้นมองหลี่เค่อด้วยสีหน้ามึนงง

"น้องจะไปรู้ได้ยังไง ข้ากับท่านอัครมหาเสนาบดีทูโผผู้นั้นแทบไม่เคยข้องแวะกัน มีแต่ชินหลิงลูกชายเขานี่แหละที่ค่อนข้างถูกคอกัน"

หลี่เค่อผายมือทั้งสองข้าง แสร้งทำสีหน้าบริสุทธิ์ใจไร้เดียงสาแล้วพูดเสียงดัง