บทที่ 1939 ท่านอัครมหาเสนาบดี ท่านคิดว่าพวกเราตาบอดหรือเป็นคนโง่กันแน่

ใบหน้าแดงกร่ำแดดที่ราบสูงของแม่ทัพจาซี บัดนี้เปลี่ยนเป็นม่วงคล้ำด้วยความเดือดดาล เขาเห็นทั้งอ๋องอู๋หลี่เค่อ และหลี่เจิ้นบุตรชายคนโตของอิงกั๋วกง

รวมไปถึงเจ้าเฉิงสามคนนั้น ไอ้ตัวบัดซบทั้งสามกำลังยืนลอยหน้าลอยตาอยู่ตรงหน้าเขาอย่างไม่เกรงกลัวฟ้าดิน

โดยเฉพาะเจ้าเฉิงสาม ไอ้ตัวแสบผู้นั้นยังทำวางมาดเหมือนข้ากำลังหวังดีต่อเจ้า เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงขึงขังจริงใจ