บทที่ 1954 ของวิเศษสืบทอดให้บุตรชายไม่ให้บุตรสาว ส่งต่อลูกในไส้ไม่ให้ลูกเขย

หลี่ซื่อหมินยังคงพยายามแขม่วพุงอย่างสุดแรง ก้มมองสำรวจอยู่ครู่หนึ่ง พอผ่อนลมหายใจออก พุงพลุ้ยก็โผล่พรวดออกมาอีกครั้ง

หลี่ซื่อหมินหน้าคล้ำลงเล็กน้อย พลางลูบหน้าท้องตัวเองแล้วแอบตั้งปณิธานในใจ วันนี้อย่างน้อยต้องเดินให้มากกว่าเมื่อวานอีกสักสองร้อยก้าว

ไม่แน่ว่าหากให้เวลาตนอีกสักปีเศษๆ บางทีอาจจะกลับมามีร่างกายที่ปราดเปรียวและคล่องแคล่วเหมือนในอดีตได้