บทที่ 1972 ท่านลุงเฉิง นี่คือวังคริสตัลที่พญามังกรอาศัยอยู่ใช่ไหม

ภายใต้แสงแดดเจิดจ้า บางมุมถึงกับสะท้อนแสงเจ็ดสีพร่างพรายละลานตา ชวนให้รู้สึกแสบตาจนแทบลืมไม่ขึ้น ไม่อาจเพ่งมองตรงๆ ได้

ฮองเฮาจั่งซุนและยวีเหวินไท่เฟยต่างจับจ้องอาคารที่โปร่งใสแวววาวและงดงามตระการตาหลังนี้ด้วยดวงตาเป็นประกาย ประกายวาววับในแววตานั้น เกรงว่าต่อให้เป็นมังกรยักษ์ที่ชอบสะสมสมบัติก็ยังต้องอาย

ส่วนหลี่เซี่ยง เจ้าเด็กแสบร่างอ้วนกลมผู้เปี่ยมไปด้วยความอยากรู้อยากเห็นต่อโลกใบนี้ ก็อ้าปากร้องว้าวๆ ตื่นเต้นเกินเบอร์ไปเรียบร้อยแล้ว