บทที่ 2005 ตราบใดที่ท่านแม่ยายไม่มีปัญหา ก็ไม่มีปัญหาอะไรแล้ว

หยางซื่อแย้มยิ้มพลางประคองเจ้าสี่กับแม่นางน้อยตระกูลเฉิงให้ลุกขึ้น แล้วเริ่มทักทายปราศรัยตามมารยาท

ส่วนแม่นางสามอู่ก็แอบช้อนสายตาขึ้นมองคุณชายสี่เฉิง ครั้นเห็นอีกฝ่ายกำลังแอบมองตนอยู่เช่นกัน พวงแก้มก็พลันแดงระเรื่อ รีบเบือนสายตาหลบไปทันที

หลังจากนั้น เจ้าสี่ก็นั่งทึ่มทื่อ คอยต่อบทสนทนากับหยางซื่อแบบถามคำตอบคำอย่างแห้งแล้งฝืดเคือง