บทที่ 2012 ต้าถังคือมหาประเทศผู้เป็นประมุขแห่งใต้หล้า การเคลื่อนทัพจำต้องมีเหตุผลอันชอบธรรม

ทันทีที่หลี่หมิงต๋าเอ่ยถามคำนี้ขึ้นมา อู่เม่ยเหนียงก็พลันตื่นตัวขึ้น ดวงตาเป็นประกายจ้องมองคุณชายสามเฉิงด้วยความคาดหวังอย่างเต็มเปี่ยม

เมื่อมองไปยังดวงตากลมโตสุกใสของสตรีทั้งสองตรงหน้าที่จับจ้องมายังตน คนหนึ่งงดงามหมดจดเปี่ยมด้วยปัญญาและความบริสุทธิ์ อีกคนหนึ่งมีเสน่ห์เย้ายวนลึกซึ้งและสุขุมรอบคอบ

อย่าว่าแต่อย่างอื่นเลย แค่ได้มองดูเฉยๆ ก็ทำให้คุณชายสามเฉิงรู้สึกเจริญหูเจริญตายิ่งนัก ไม่ต้องพูดถึงเลยว่าสตรีผู้งดงามดั่งบุปผาทั้งสองนี้ยอดเยี่ยมเพียงใด