บทที่ 2040 หึๆ… ต้าถังของพวกเราเป็นแดนแห่งมารยาท ทำการสิ่งใดย่อมยุติธรรมเสมอมา

เฉิงชู่ปี้สูดหายใจเข้าลึก จะหัวเราะไม่ได้เด็ดขาด ต้องไม่หัวเราะ บทบาทที่เขารับอยู่นี้จะหลุดขำไม่ได้เป็นอันขาด

เพราะบทที่เขาต้องแสดงในยามนี้คือพวกไร้สมองและขี้โมโห หากหลุดขำขึ้นมาตอนนี้ มีแต่จะยิ่งทิ่มแทงหัวใจอันเปราะบางของหลี่เค่อสหายรักให้ชอกช้ำเข้าไปอีก

"ไอ้! ชาติ! ชั่ว! ทู! ฟาน!" สีหน้าของเฉิงชู่ปี้พลันทะมึนลงทันตา เขาตบจดหมายฉบับนั้นลงบนโต๊ะยาวอย่างแรง