บทที่ 2046 เทพแห่งขุนเขา ต้องเป็นเทพแห่งขุนเขาสำแดงอิทธิฤทธิ์แน่ๆ

หลี่เค่อกับพวกมองกลุ่มควันสีชมพูที่ค่อยๆ กลืนกินไปทั่วทั้งหุบเขาด้วยแววตาขนพองสยองเกล้า

ควันที่ฟุ้งตลบม้วนตัวตลบอบอวลราวกับภูตผีปีศาจ กลืนกินทั้งโขดหิน ผิวน้ำ พงหญ้าพุ่มไม้ ตลอดจนต้นไม้ใหญ่ในหุบเขาจนมิดสิ้น

จากนั้นมันก็ค่อยๆ แผ่ขยายมาทางนี้ และแล้ว… หลี่เค่อก็รู้สึกเหมือนดวงตาทั้งสองข้างถูกย้อมจนแดงก่ำด้วยควันสีชมพูนั้นในพริบตา