บทที่ 2085 พี่ชู่ปี้ ท่านคิดว่าข้าควรรับปากเนียงช่างลูหม่านหรือไม่

“แต่สิ่งที่ได้ตอบแทนกลับมา กลับเป็นคมดาบที่ซันโปเงื้อขึ้นสูงแล้วฟาดฟันลงมาอย่างไร้ปรานี เข่นฆ่าตระกูลเหนียงของข้าจนสิ้นซาก

ผู้น้อยรอดชีวิตมาได้ด้วยความบังเอิญ จึงจำต้องเร่ร่อนพเนจรไปวันๆ ด้วยกลัวเหลือเกินว่าซงจ้านกานปู้จะรู้ว่าข้ายังมีชีวิตอยู่”

เมื่อมองดูเหนียงซ่างลูหม่านผู้นี้ร่ำไห้จนน้ำตานองหน้า ได้ฟังชะตากรรมอันน่าเวทนาของตระกูลเหนียง รวมถึงความเคียดแค้นชิงชังเข้ากระดูกดำที่เขามีต่อซงจ้านกานปู้ กษัตริย์แห่งทูฟาน